Droomvakantie in Belize

Beschrijving

In het Spaanstalige Centraal-Amerika ligt een piepklein landje dat behoort tot de Britse Commonwealth. De mensen spreken er Creools, een soort verbasterd Engels. Belize is op de wereldkaart nog geen zakdoek groot, maar het zit tjokvol moois.

Van op een maagdelijk wit strand duik je het turkooizen zeewater in. Een zee, waarin meer dan 450 cayes en eilandjes verspreid liggen. Onder water bevindt zich een wondermooie parallelle wereld, bewoond door zeezoogdieren, schildpadden, koralen, dolfijnen en meer dan 400 soorten vissen. Belize is de trotse eigenaar van het langste koraalrif van het Amerikaanse continent.

In het tropische regenwoud rond San Ignacio torenen de Mayaruïnes hoog boven de bomen uit. Van op de Macal-rivier spotten we misschien een tapir, het nationale dier. We worden ingewijd in de medicinale plantenwereld van de Maya’s. Op de grens met Guatemala bezoeken we Xunantunich, een belangrijke Mayasite. In het Toledo-district logeren we bij de Kekchi-Maya en Mopan-Maya.

Onze reis begint en eindigt in Mexico.

We logeren in hutten boven de jungle, in pastelkleurige bungalows op het strand, bij de dorpsbewoners thuis, boven het rif op Tobacco Caye en in gezellige guesthouses in het binnenland.

Aarait! 

Programma

Dag 1: een duik in de Caribische Zee

We landen in Cancún, Mexico, maar rijden meteen een uurtje verder naar Playa del Carmen. Zo zitten we toch al in de juiste richting. 10 jaar geleden was dit een rustig vissersstadje, maar de groeiende populariteit van Cancún deed veel toeristen naar Playa del Carmen uitwijken.

Overal hangt de aanstekelijke latino vibe, we proeven onze eerste tortillas en frijoles. We zien de zon zakken in de zee, een prachtig schouwspel. En die cocktail, daar zeggen we geen nee tegen. Een geslaagde eerste kennismaking met de Caribische sfeer!

Dag 2: een vleugje Bob Marley

Vandaag steken we de Mexicaanse grens over en zetten onze eerste stappen in Belize. We ruilen ons Spaans in voor Engels en Creools. De bevolking verandert van Mestizo en Indio naar Garífuna en Criollo.

Onze eerste stop net over de grens is Corozal, een opgewekt stadje aan zee. Als de wind in de juiste richting waait, hoor je overal de typische reggaesound. Kapperszaken waar je haar gevlochten wordt, restaurantjes in pastelkleurige huizen, Chinese supermarkten, Mennonieten op de markt, een lange dijk, … Dat is de sfeer van Belize!

Dag 3: naar de grote stad

Belize City is de grootste stad van het land. Druk verkeer, grotere banken, kleine kanaaltjes, houten koloniale gebouwen en de va-et-vient op de Swing Bridge geven ons een goed beeld van het dagelijkse leven in de stad.

We bezoeken enkele musea, genieten van een terrasje en wandelen langs de vele kanaaltjes en pastelkleurige huizen.

Dag 4: toegepaste onthaasting

In de haven nemen we de boot naar het prachtige Caye Caulker. De straten zijn kleine wegels, gevormd uit hagelwit zand. Hier rijden geen auto’s, alleen stille elektronische wagentjes.

Overal zie je ‘Go Slow’ en ‘Stop’ signalisatie, ook al zijn er in de verste verte geen vervoermiddelen te bekennen. Trouwens, iedereen op het eiland wandelt van nature langzaam. Regelmatig stoppen voor een babbeltje is de boodschap.

Dag 5: de ultieme ontspanning

Van de ontspannen sfeer op dit eiland word je vanzelf goedgehumeurd. Hier willen we wel wat langer blijven!

Rondwandelen, kajakken, zwemmen, smullen van geroosterde kip op het strand, genieten van een fruitcocktail op een terrasje, … Alles kan, niets moet.

Dag 6: de keuze van Madonna

Vanuit Caye Caulker kan je fantastische snorkeluitstappen maken. Wij combineren dit met een bezoek aan Ambergris Caye. Bereid je voor op een buitengewone ervaring!

Een ervaren gids snorkelt samen met ons in het turkooizen water en toont ons vissen, zeeschildpadden, levend koraal en ander moois. Ambergris was vroeger een vissersdorpje, nu is het een levendig eiland met de beste restaurants van het land. Wist je dat Ambergris het eiland is dat bezongen wordt door Madonna in ‘La isla Bonita’?

We overnachten een laatste keer op Caye Caulker.

Dag 7: terug voet aan vasteland

Vandaag ruilen we de kusten van Belize in voor het groene binnenland aan de Guatemalteekse grens.

We rijden naar San Ignacio, een rustige stad gelegen in de tropische vallei van de Macal-rivier. San Ignacio staat ook bekend als ‘Cayo’, eiland in het Spaans. Deze naam heeft de stad te danken aan haar ligging in de samenvloeiing van de Macal- en de Mopan-rivier. Omringd door verschillende nationale parken is dit de ideale uitvalsbasis.

Dag 8: op de uitkijk

We bezoeken vandaag eerst de Mayasite van Xunantunich. Het gebouwencomplex werd opgetrokken tussen de 8e en de 11e eeuw.

El Castillo, het hoogste en meest impressionante gebouw van de site, is zichtbaar vanuit de wijde omgeving. Omdat het op de route lag tussen Tikal, in het huidige Guatemala, en de Caribische kust kon men van hieruit die handelsroute controleren. We beklimmen de steile trappen en genieten van het grandioze uitzicht over de valleien en het groene woud.

Dag 9: in een diepe slaap

De eigenaars van de cottages aan de Macal-rivier komen ons ophalen in San Ignacio. Onze slaapplaats ligt diep in de jungle die de oevers overwoekert. Brulapen, kikkers, tapirs, miereneters, rode en blauwe ara’s vergezellen ons vannacht met hun geluiden.

Dag 10: last van kwaaltjes?

In het hart van de hooglanden, het land van mahoniehout, mango’s en jaguars, vind je 777 km² beschermd woud: het Mountain Pine Ridge Forest Reserve.

Samen met een lokale gids bewandelen we de Rainforest Medical Trail. De medische kennis van de Maya’s was legendarisch en deze tocht leidt ons langs meer dan 100 soorten medicinale planten. Het lijkt wel een enorme natuurlijke apotheek! We banen ons een weg met de kano.

Morgen keren we terug naar San Ignacio, het wordt de laatste nacht aan de Macal-rivier.

Dag 11: iedereen kent iedereen

We reizen door naar Hopkins via Belmopan-Dangriga.

Het is een langgerekt vissersdorp met 2 straten. Slechts 1200 inwoners, overwegend Garifuna, wonen hier. Overal word je begroet met ‘hi’ of ‘hello’. Het dorp ligt 7 km weg van de Southern Highway en bestaat sinds 1942. Hopkins is een heel rustig badplaatsje waar weinig toeristen komen. Toch valt er veel te beleven. Wie wil kan fietsen, kajaks of surfplanken huren.

Na een avondmaal in Iris’ Restaurant of Yugadah Café gaan we een pintje drinken in de Tropical bar of de Lebeya. Als we geluk hebben, zien we Garifuna drums en dans.

Dag 12: de hoogte in

Vandaag bezoeken we het Cockscomb Basin Nationaal Park. Met meer dan 400 km² is het de ideale habitat voor een uiteenlopende mix van inheemse diersoorten. Er leven verschillende soorten wilde katten zoals jaguars, puma’s en ocelots, maar ook agoutis, miereneters, tapirs, otters en herten.

Het park herbergt de hoogste toppen van de Mayabergen. Met een hoogte van 1120 meter is de Victoria Peak de tweede hoogste berg van het land. We wandelen door het overweldigende tropisch regenwoud en zoeken verkoeling in een waterval.

Dag 13 – 14: 2-daagse Ecotrail

De transportroute vandaag is tamelijk ingewikkeld. We vertrekken via Dangriga naar het Toledo district. Tot aan Dump Junction nemen we de bus en dan is het wachten op een lokale bus die ons kan meenemen naar de Maya-dorpen.

De Toledo Ecotourism Association runt een dorpsguesthouse en heeft een Ecotrail programma uitgewerkt. Hierbij worden de prachtige traditionele dorpen van de Mopan Maya, Kekchi Maya en Garifuna ingeschakeld.

De accommodatie is eenvoudig, maar de opbrengsten zijn voor de dorpsbewoners. We eten bij een familie thuis. Deze kans om vragen te stellen en inzicht te verwerven in het dorps- en familieleven is uniek. Het kan vreemd overkomen dat ze ons niet vergezellen tijdens de maaltijd, maar verder gaan met hun dagdagelijkse taken.

Het landschap varieert sterk, meestal liggen de dorpen bij een rivier. Rond de dorpjes kunnen we watervallen, grotten en Mayaruïnes bezoeken met een lokale gids. De huizen hebben doorgaans 2 kamers en bestaan uit aarden vloeren met houten daken en muren. De meeste van deze dorpen ontstonden rond 1850, vooral door Maya die de onderdrukking in Guatemala ontvluchtten.

Dag 15: droomstranden

Vroeg in de ochtend wachten we samen met de schoolkinderen aan de rand van de weg op de schoolbus. We rijden mee tot aan Dump Junction, waar we terug noordwaarts reizen. Via de Southern Highway bereiken we Placencia.

Placencia ligt op de tip van een lang smal strookje schiereiland. Doordat het zo afgelegen is, heerst er dezelfde laidback sfeer als op de eilanden. Hier vind je de mooiste stranden van Belize. Het eten is er heerlijk en de bewoners zijn ontzettend vriendelijk. In een mum van tijd maak je kennis met het hele dorp.

Dag 16: een dag bij de apen

We maken een dagtrip naar de Monkey River. In en rond deze rivier wemelt het van vis, vogels, schildpadden, krokodillen en brulapen. We vertrekken ’s morgens vroeg met de boot. Eerst varen we een half uurtje door de golven voor we rustig de rivier opglijden.

Langs de bospaden bewonderen we de grootsheid van Moeder Natuur tijdens een prachtige wandeling. We lunchen in Alice’s Restaurant in Monkey River Town.

Dag 17 – 18: toertjes rond het eiland

Met de bus rijden we een paar uur verder naar Dangriga. We charteren een boot naar een piepklein tropisch paradijs, Tobacco Caye. Als we klein zeggen, bedoelen we ook klein. Je kan het eilandje helemaal rond zwemmen!

Veel heb je hier niet nodig: enkele hutjes op palen, hangmatten en een beach bar. Cocktails drinken met zicht op de smaragdgroene zee … wat wens je nog meer?

Met onze zwemvliezen aan wandelen we een meter ver in zee. We leggen ons plat op de buik en genieten van de wondere onderwaterwereld. ’s Avonds smullen we van de versgevangen vis en luisteren naar de stilte.

Dag 19: de boeren in Belize

Vandaag moeten we vroeg uit de veren. De boot brengt ons terug naar Dangriga, waar we de bus nemen naar Orange Walk.

Deze stad is het centrum van de landbouw in Belize. Dat merk je aan de aanwezigheid van Mennonieten op de markt. Deze blanke bevolkingsgroep, gekleed zoals onze betovergrootouders, trekt onze aandacht. Ze spreken een soort oud-Duits dat nauw aanleunt bij het Nederlands. Hoewel ze maar een paar procent van de bevolking van Belize uitmaken, wordt bijna de hele landbouw door hen gedragen.

Orange Walk is een gezellig druk stadje met een markt en veel leuke eettenten. We slenteren een beetje rond, kopen onze laatste souvenirs en praten wat met de mensen.

Het is immers onze laatste dag in Belize en we willen er ten volle van genieten.

Dag 20: Mexicaans paradijs

De bus brengt ons terug naar Mexico, naar Tulum. Deze oude Mayastad staat synoniem voor Mayaruïnes en prachtige lange witte stranden. Er is een grote hoeveelheid cabañas te huur op het strand. We kiezen er de mooiste uit om de nacht door te brengen.

Terwijl we genieten van het zicht op zee, laten we ons de mole poblano en tortillas met frijoles smaken. Let op voor teveel tequila!

Dag 21: bijzonder bezoek

De goedbewaarde Mayasite van Tulum is vooral populair door de spectaculaire ligging. Het beeld van de ruïnes op de kliffen aan het strand sierde al vele covers van tijdschriften en reisgidsen.

Om de grote massa toeristen te vermijden, bezoeken we de site bij dageraad of bij zonsondergang. Een mooier einde voor deze tropische reis kunnen we niet bedenken.

Dag 22 – 23: afscheid vanuit Tulum

Na een ontbijt op een zonnig terras in Tulum, een laatste duik in de azuurblauwe Caribische zee en een heerlijk laatste middagmaal nemen we de bus naar Cancún International Airport.

We nemen een nachtvlucht, zodat we toch enkele uren kunnen slapen voor we landen in Zaventem.